پیدایش عکاسی و رواج روشهای گوناگون این فن در ایران با اختلاف حدود 3 سال از اعلام موجودیت عکاسی در سال 1839 در فرانسه روی داده است . نخستین دستگاههای عکاسی به روش داگرئوتیپ به درخواست محمد شاه قاجار از کشورهای انگلیس و روسیه به دربار ایران وارد شد . دستگاههای عکسبرداری روسیه که هدیه امپراطور بود زودتر رسید و نیکولای پاولف دیپلمات جوان روسی این دستگاهها را به تهران آورد و در پایان آذر 1221 هجری شمسی نخستین عکسبرداری در ایران را انجام داد .ملک قاسم میرزا شاهزاده ایرانی و ژول ریچارد فرانسوی نیز از جمله پیشروانی هستند که در ایران یه شیره داگرئوتیپ عکیبرداری کرده اند . ناصرالدین شاه در شمار اولین افراد از خانواده سلطنتی بود که تصویر او بر صحنه داگرئوتیپ ثبت شد .
ساختمان اصلی دوربینهای عکاسی
مهمترین قسمتهای یک دوربین عبارتند از:
1. لنز
2. وسایل تنظیم که خود به دو دسته تقسیم می شوند :
* وسایل تنظیم فاصله
* وسایل تنظیم نور که شامل :
" مسدود کننده (شاتر)
" دیافراگم
" نورسنج
3. منظره یاب
4. اتاقک تاریک
5. تعویضگر فیلم
6. کنتور شمارشگر فیلم
لنز Lens
با مجهزشدن اتاقک تاریک به عدسی محدب تصویری واضح تر و روشن تر در اتاقک تاریک به دست آمد . این مسئله اهمیت لنزها را برای ایجاد تصویری واضح و روشن در دوربین ها آشکار می سازد . بر روی دهانه لنز هر دوربین اطلاعاتی از قبیل نام لنز، نام کارخانه سازنده ، فاصله کانونی، قدرت روشنایی یا حداکثر گشادی دیافراگم ، شماره ، ردیف واندازه دهانه لنز درج شده که در شناسایی لنزها بسیار مؤثر است .
فاصله کانونی (فوکالیت)
شعاعهای موازی نور که از بی نهایت به یک عدسی محدب می تابد در نقطه ای پشت عدسی همدیگر را قطع می کنند . فاصله میان مرکز عدسی تا آن نقطه ای که تصویر تشکیل می شود اصطلاحاً فاصله کانونی عدسی می نامند . در یک لنزکه ترکیبی از عدسی های مختلف است فاصله بین مرکز (محل استقرار تیغه های دیافراگم در لنز) تا محل تشکیل تصویر واضح (سطح فیلم)را فاصله کانونی آن لنز می نامند . فاصله کانونی را با علامت حرف F بزرگ و بر حسب میلیمتر نشان می دهند .
قدرت روشنایی یا حداکثر گشادی دیافراگم
قدر روشنایی عبارتست از مقدار نوری که لنز از خود عبور می دهد . این مقدار با اعداد خاصی مانند 1:1 و 1:1/4 و 1:1/8 و 1:2 نشان می دهند . روشن ترین لنز 1:1 است . هر قدر عدد بزرگتر شود لنز از قدرت روشنایی کمتری برخوردار است . از طرفی قدرت قدرت روشنایی لنز با بالاترین درجه دیافراگم برابر است . قدرت روشنایی را با محاسبه ای ساده می توان بدست آورد.
طبقه بندی دوربینهای عکاسی
اولین طبقه بندی دوربینهای عکاسی براساس قطع فیلم آنهاست به این ترتیب که شامل دوربینهای قطع بزرگ ، متوسط ، کوچک برای جاسوسی و دوربینهای خاص می باشد.
قطع فیلمهای عکاسی
فیلمهای 120 در چهار کادر مختلف 6*6 ؛ 4/5*6؛ 7*6؛ 9*6 میباشد که بیشتر برای عکسهای تبلیغاتی ، صنعتی و پرتره استفاده می شود . قطع فیلمهای 135 در اندازه 36*24 میلیمتر است وقطع کوچکتر فیلمهای 110 هستند که اندازه استانداردشان 17*13 میلیمتر می باشد.
دوربینهای قطع بزرگ
حجم و وزن زیاد دارند وبه آنها دوربینهای آتلیه ای می گویند . این دوربینها با فیلمهای تک صفحه ای موسوم به فیلم تخت کار می کنند . فیلمهای تخت در ابعاد9*6 سانتی متر و حتی در اندازه 40*30 سانتی متر ساخته شده اند فیلمهای تخت معمولا در بسته های 25 عددی بسته بندی می شوند . این فیلمها را در تاریکی در محفظه ای به نام شاستی یا کاش قرار می گیرند و پس از تنظیم دوربین در محل شیشه مات گذاشته و عکسبرداری انجام می گیرد .
دوربینهای قطع متوسط
این دوربینها نسبت به دوربینهای آتلیه ای کم حجمتر هستند و علاوه بر آتلیه رد فضای غیر اتلیه نیز کاربرد دارند . قطع فیلم این دوربینها 120 است ، عرض فیلمها 61/5 میلیمتر است و طول آن متغیر است اما چون کادر دوربینهای 120 متفاوت است برای هر کادر دوربینی ک ه کاش آن با کادر فیلم برابری می کند ساخته شده است.
دوربینهای قطع کوچک
این دوربینها کم حجم بوده با توجه به متعلقات بسیارزیادی که برای آنها ساخته شده است مورد استفاده بسیاری از عکاسان حرفه ای و غیرحرفه ای قرار می گیرد و درواقع از معروفترین دوربینهاست . کادر این دوربین 36*24 میلیمتر است.
دوربینهای مینوکس (کارآگاهی)
به آن دسته از دوربینهایی می گویند که از فیلم 110 یا فلاپی استفاده می کنند .
دوربینهای خاص (مانند دوربینهای پولاروید)
دوربین پولاروید دوربینی است که به محض عکاسی دوربین عکس را ظاهر و به عکاس تحویل می دهد .
دیگرنوع طبقه بندیدوربینها بر اساس تشکیل تصویر در منظره یاب دوربینهاست. در منظره یاب دوربینهای قطع بزرگ تصویر به صورت واژگون و چپ وراست دیده می شود ؛ بنابر این انتخاب کادر و کار با آنها برای افراد کم تجربه دشوار است . درمنظره یابهای دوربینهای قطع متوسط قدیمی تصویر چپ و راست دیده می شود حال آنکه این عیب در منظره یابهای انعکاسی دوربینهای قطع متوسط جدید برطرف شده است .
منظره یابهای انعکاسی (رفلکس)
منظره یابهای انعکاسی در دو گروه از دوربینها به کار رفته اند:
1. سیستم تک لنز انعکاسی
2. سیستم دولنز انعکاسی و غیر انعکاسی
در دوربینهای دو لنزی قسمت بالای دوربین تصویر را به چشم می رساند و در قسمت پایین عکاسی صورت می گیرد . اختلاف زاویه دید بین منظره یاب و لنز اصلی را خطای دید موازی یا خطای منظره یاب یا پارالکس می گویند . برای از بین بردن خطای دید موازی در اغلی دوربینهای 135 و 110 خطوط راهنما وجود دارد.
وسایل تنظیم نور:
پس از لنز وسایل تنظیم نور که شامل پرده مسدود کننده (شاتر)، دیافراگم و نورسنج است از مهمترین قسمتهای دوربین به شمار می روند . پس از لنز شاتر قرار گرفته است شاتر زمان نوردهی و دیافراگم شدت نور را کنترل می کند .نورسنج نیز تعادل بین این دو عامل را که منجر به رسیدن نور کافی به فیلم می شود ، محاسبه و اندازه گیری می کند.
|
| ||||
|
| ||||
|
2 - دوربينهاي ديجيتال بزرگ و سنگين هستند.
| ||||
ايران را به عنوان اولين مكان براي نمايشگاه عكسهاي خبرياش از جنگهايي در آفريقا و آسيا انتخاب كرده است.
اين اولين نمايشگاه او در ده سال كار حرفهاياش به عنوان يك عكاس خبري است. بنيامين كورتيس ملقب به بن كورتيس، عكاس خبرگزاري آسوشيتدپرس است كه براي چند روزي ايرانيها را به مهماني تصويري جنگ دعوت كرده بود.
توجه به عنصر انساني و جايگاه انسان در جنگ و رنجي كه از آن ميبرد، بيشترين جلوهگري را در عكسهاي لبنان دارند. عكسهاي لبنان صحنههاي انفجار و تيراندازي و حمله و دفاع را روايت نميكنند، بلكه آنچه را كه پس از اينها برجا مانده است، نشان ميدهند. چهرهها و همان خستگي چهرهها از جنگ و گاه نفرتشان سوژه اصلي بن كورتيس است. ساختمانهاي مخروبه از بمباران، مجروحان و آوارگاني كه دردمندانه يا به لنز دوربين خيره شدهاند يا به آينده مبهم خود فكر ميكنند، عناصر اصلي عكسهاي لبنان است. بنكورتيس هوشمندانه و با فكر، عكسها را براي اين نمايشگاه برگزيده است.
در تمام مراحل انتخاب عكس يادش بوده كه نام نمايشگاهش «خسته از جنگ» است. بن كورتيس در گفتوگوهاي غيررسمي حوالي نمايشگاهش به اين نكته اشاره كرده است كه اين او نيست كه از جنگ خسته شده است، بلكه اين عكس و مردم هستند كه از جنگ به ستوه آمدهاند. عكسهاي او نيز دقيقا همين نكتهها را تاكيد ميكند